Showing posts with label ايران، آزادي، جوان، تصوير، انگيزه، اميد،زنانwomen. Show all posts
Showing posts with label ايران، آزادي، جوان، تصوير، انگيزه، اميد،زنانwomen. Show all posts

داستان يك لحظه عصيان در زندگى

شاه از سربازانش خواسته بود که او را با وزير تنها بگذارند چون قصد دارد حرف هایی را بزند که آنها نبايد بشنوند در حالی که پشتش را به وزير کرده بود گفت: "زندگی بدون عصيان زندگی نيست .مرگ تدريجی است. " ....

Share:

جديد ترين شيوه فضانوردى با الهام از عظما!

اگه ركورد جرم و جنايت رو هم تو گينس ثبت مي كردن، آخوندا حتما اسمشون مي رفت تو كتاب!! ديگه خودشونم اعتراف كردن كه تو قاچاق مواد دست دارن!  باور ندارين، پس ببينين تا باور كنين!
اينا درآمدى كه از قاچاق مواد دارن، ميسابه به درآمد نفتشون. قاچاق نكنن اموراتشون نمي چرخه.ولي  اينم يه روزى مثل نفت ميشه، اون وقت حالشون گرفته ميشه. فعلا نئشه ان، حاليشون نيست، اون روزى كه ملت حالشونو بگيرن از نئشگى در ميان، ميرن تو خمارى!


با ما در آدرسهاى زير همراه شويد:
اينستاگرام:
Share:

حاج آقا شوق ليسانس

طنزى ويژه با حضور حاج آقا شوق ليسانس
افاضات يك آخوند نظر كرده و رمز موفقيتش در كنكور خبرگان چون كه ميخواست تو كنكور خبرگان اول بشه
اعضاي جديد مجلس خبرگان: برادر عروس مقام عظما-پدر عروس...
حالا خودتون قضاوت كنيد 

در آدرسهاى زير ما رو همراهى كنيد :


Share:

به ياد عليرضا داوودى، صداى دانشجويان ايران/R.I.P Alireza

8بهمن روز ميلاد عليرضا داوودى شهيد پرافتخار جنبش دانشجويى است. دانشجوى دانشگاه اصفهان كه هميشه براى آزادى، عدالت و برابرى مى خروشيد.
 عليرضا تو امروز زنده تر از هميشه در صداى ما ادامه 
دارى.....
با ما در آدرسهاى زير همراه شويد:
اينستاگرام:maniranam01

Share:

نيما كي بود ؟؟


نيما كي بود ؟؟
شايد خيلي از شما نيما يوشيج يا علي اسفندياري  رو بشناسيد
شاعري خوش زبان وخالق شعر نو براي خروج از قيد وبندهاي  كلاسيك و محدود
او  دست به  كاري زد كه تا به امروز اين سبك از زيباترين ومدرن ترين زبانهاي بيان درد وواقعيت درون وجامعه شده .


نیمایوشیج بنیانگذار شعر فارسی، در پاییز سال 1274 خورشیدی در یوش ـ روستایی در ناحیه نور مازندران ـ زاده شد.
در همین روستا به گفته‌ی خودش خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده به ضرب ترکه و بوته‌های گزنه آموخت. بعدها که به شهر آمد، به مدرسه‌ی «سن لویی» فرستاده شد و به تشویق نظاموفا به سرودن شعر پرداخت. آشنایی با زبان فرانسه و بهره‌مندی از ذهنی خلاق و جستجوگر در شعر، راه تازه‌یی پیش پای وی گشود و نوگرایی و نو زایی در شعر پارسی، سرانجام با کوشش‌های وی به برگ و بار نشست. در سال 1300 منظومه‌ای به نام «قصه رنگ پریده» انتشار داد. در همین سال نخستین سروده‌هایش را در روزنامه «قرن بیستم» به سردبیری میرزاده عشقی و در پاییز سال 1301 شعر «ای شب» را در روزنامه هفتگی «نو بهار» منتشر کرد.
نیما از سال 1317 تا 1320 در شمار هیأت تحریریه مجله موسیقی بود و اشعار خود را در آن انتشار می‌داد. در همین سالها موج مخالفت‌های هواداران شیوه دیرینه در شعر با وی بالا گرفت؛ اما هر چه زمان می‌گذشت، شیوه‌ی کار وی که بر پایه‌ی نیازهای زمانه، رو به بالندگی و رؤیایی داشت، اندک اندک راه خود را می‌گشود و پیش می‌رفت؛ تا به امروز که هر برگزیده‌ای از سروده‌های شاعران معاصر به شایستگی با یاد و نام و سرودهای وی آغاز می‌شود.
نیما چه کرد؟
بخشی از زندگی و تحصیل نیما در اروپا و فرانسه گذشت. آثار به‌جای مانده از ردّ فکر نیما، نشان می‌دهد که اندیشه‌ی او به این مشغله و پرسش رسیده بود که «شعر چیست؟» این پرسش و پاسخی که نیما به آن داد، جرقّه‌یی شد که شعله گرفت و زبانه کشید.
نیما به ظاهر پوسته‌ی یک هسته را ترکاند: وزن و اندازه‌ی مصرع و بیت را شکست، قافیه را لطافت موسیقی بیرونی ـ اما اختیاری ـ دانست و لاجرم شکل شعر را تغییر داد. این قدم اول و آغازین کار نیما بود.
نیما در سال 1338 دیده از جهان فرو بست.

*** *** ***
مـهـتـاب
علی اسفندیاری -نیمایوشیج

می‌تراود مهتاب
می‌درخشد شب‌تاب
نیست یک‌دم شکند خواب به چشم کس و لیک
غم این خفته‌ی چند
خواب در چشم ترم می‌شکند.
*
نگران با من استاده سحر
صبح می‌خواهد از من
کز مبارک دم او
آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر.
در جگر لیکن خاری
از ره این سفرم می‌شکند.
*
نازک‌آرای تن ساق گلی
که به جانش کشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا! به برم می‌شکند.
*
دستها می‌سایم
تا دری بگشایم.
بر عبث می‌پایم
که به در کس آید.
در و دیوار به هم ریخته‌شان
بر سرم می‌شکند.
*
می‌تراود مهتاب
می‌درخشد شب تاب
مانده پای‌آبله از راه دراز
بر دم دهکده مردی تنها
کوله بارش بر دوش
دست او بر در، می‌گوید با خود:
غم این خفته‌ی چند

خواب در چشم ترم می‌شکند.
سايت من ايرانم
Share:

بايد پنجره ها روباز كرد

بايد پنجره ها روباز كرد 
ما هم مشتاق آزادي هستيم ،براش تلاش ميكنيم ،خون ميديم،حبس ميكشيم 
آيا آزادي خودش ميدونه چقدر براي ما عزيزه ....ميدونه به خاطرش چه عزيزاني رو فدا كرديم...ميدونه وقتي بياد ....وقتي بياد چي ميشه....
پس بايد پنجره ها رو باز كرد ...
از دوستي پرسيدم آيا پنجره را باز مي‌کني؟
گفت: نه! در سرزميني که در هفت روز هشتاد و يک هموطن را اعدام مي‌کنند، ... ... ادبيات... شعر... . هنر... . ؟
گفتم: به همين خاطر بايد پنجره را باز کرد.
گفت: که چه بشود:
گفتم: که به همين فکر کني که راستي چرا اين‌قدر اعدام مي‌کنند؟
گفت: حالا راستي، چرا اين‌قدر اعدام مي‌کنند؟
گفتم: اگر حکومتي از سقوطش نترسد، اين‌قدر اعدام مي‌کند
گفت: نه! چرا براي خودش دردسر بخرد؟
گفتم: پس ديدي که در چشم‌انداز پنجره چيست؟
گفت: پس هر روز پنجره را باز مي‌کنم. بايد چشم را توى چشم‌انداز گرداند، تا حقيقت ديده شود.
گفتم: اين جمله را هم داشته باش: از توماس جفرسون که گفته است: ترس مردم از حکومت، نشان‌دهنده استبداد حکومت است، ولي ترس حکومت از مردم، نشانه رسيدن به آزادى است.
كانال تلگرام ما 
Share:

شايد خيلي از شما بازيكن سابق تيم ملي ايران رو بشناسيد

شايد خيلي از شما بازيكن سابق تيم ملي ايران رو بشناسيد
شايد طرفداراي پرسپوليس اون رو بهتر بشناسن 
ولي اين روزا خبري نه مربوط به فوتبال بلكه مربوط به بيكاري و فقر در موردش ميشنويم. 
منوچهر شفقتیان بازیکن پیشین تیم پرسپولیس و تیم ملی در دهه 60 در اعتراض به فقر و بیکاری دست به اعتصاب‌غذا زد و لبهای خود را دوخت.
وی در نامه‌یی که در روزنامه خبر ورزشی درج شده نوشت: ”بیمارستان نمی‌روم. می‌خواهم بمیرم. در منزل مادرم اعتصاب‌غذا کرده‌ام. کسی مرا در صف اهدای خیرین ندید که با گدایی، آذوقه برای خانواده‌ام بردم. به‌خاطر همه پیشکسوتانی که سفره‌شان فقط از فقر باز و بسته می‌شود، لب‌های خود را دوختم “..
این بازیکن تیم ملی فوتبال افزود: ”کسی قرص‌های اعصاب مرا نخورد تا بفهمد چرا شفقتیان این شکلی شده. کسی سر سفره من ننشست تا ببیند کاسه‌ای از خون توی سفره 
گذاشتم“.

وی گفته بود به‌عنوان ملی‌پوش سابق، حتی حاضر است مسئول لباسشویی یک باشگاه 
ورزشی شود و زندگی‌اش را اداره کند.

Share:
اينجا ايرانه - سرزمين كودكان فراموش شده
اين سرنوشت كودكان كشور ما است ؛ كودكانى كه به جاى درس وبازى دنبال امرار معاش  خانواده  خود هستند .
اين جا ايران است. سرزمينى كه كودكانش كودكى نكرده پير مى شوند.آنها كودكى شان را در لابلاى اسكناس هاى مچاله شده به دست رهگذاران مى سپارند
 اين كليپ را نگاه كنيد :


Share:
Powered by Blogger.

Labels